Οφθαλμοσκόπιο και Ρετινοσκόπιο

Το οφθαλμοσκόπιο φωτίζει τον αμφιβληστροειδή μέσω της φυσιολογικής βλάβης της ίριδας που είναι η κόρη. Οι ακτίνες φωτός που σχηματίζουν την εικόνα του αμφιβληστροειδούς επανεμφανίζονται μέσω της κόρης. Το άνοιγμα θέασης (παράθυρο) του οφθαλμοσκοπίου περιέχει έναν φακό που τροποποιεί τις ακτίνες φωτός για να βοηθήσει τον χρήστη. Στη διαδικασία, εξετάζονται δομές που βρίσκονται στην εσώτατη όψη της υδρογείου, γνωστές συλλογικά ως οφθαλμικά βάθη: αμφιβληστροειδής, αιμοφόρα αγγεία αμφιβληστροειδούς, κεφαλή οπτικού νεύρου (δίσκος) και σε περιορισμένο βαθμό, υποκείμενος χοριοειδές.
Η κόρη συχνά διαστέλλεται φαρμακολογικά για να διευκολύνει την εξέταση του αμφιβληστροειδούς και για την εξέταση της ωχράς κηλίδας. Κάποιος παραλύει τον συσταλτικό μυ της κόρης της ίριδας με μη απορροφήσιμα, βραχείας δράσης τοπικά παρασυμπαθητικά φάρμακα, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο άνοιγμα της κόρης. Σε σύγκριση με τον οφθαλμίατρο, ο παθολόγος, ο νευρολόγος ή ο παιδίατρος επικεντρώνεται ιδιαίτερα στις βυθοσκοπικές εκδηλώσεις συστηματικής νόσου και λιγότερο στην τοπική οφθαλμική νόσο.
Τα συνώνυμα της βυθοσκοπικής εξέτασης περιλαμβάνουν βυθοσκόπηση, οφθαλμοσκόπηση και άμεση οφθαλμοσκόπηση. Μόνο οι οφθαλμίατροι πραγματοποιούν αμφιβληστροειδοσκόπηση και έμμεση οφθαλμοσκόπηση, που απαιτούν άλλο εξοπλισμό και παρέχουν διαφορετικές πληροφορίες.

Τα ρετινοσκόπια είναι συσκευές οπτομετρίας που χρησιμοποιούνται για να εκπέμπουν φως στο μάτι του ασθενούς και να παρατηρούν την ανάκλαση από τον αμφιβληστροειδή για τη μέτρηση του διαθλαστικού σφάλματος στο μάτι. Η αρχή λειτουργίας της αμφιβληστροειδοσκόπησης είναι η αρχή του Focault.

Η αμφιβληστροειδοσκόπηση προσδιορίζει το διαθλαστικό σφάλμα του ασθενούς καθορίζοντας ποιος διορθωτικός φακός τοποθετεί το μακρινό σημείο του ματιού στο άπειρο. Το άπειρο προσομοιώνεται στο ματάκι του ρητινοσκοπίου όπου συγκεντρώνονται όλες οι ακτίνες φωτός που αντανακλούν από το μάτι του ασθενούς. Το μακρινό σημείο είναι το σημείο όπου το φως από το αμφιβληστροσκόπιο εστιάζει μετά την ανάκλαση από τον αμφιβληστροειδή. Ορίζεται ως το σημείο στο χώρο που είναι συζευγμένο με τον αμφιβληστροειδή σε ένα μη εξυπηρετικό μάτι.

Όταν το μακρινό σημείο βρίσκεται πίσω από τον αμφιβληστροειδή ή πίσω από τον αμφιβληστροειδή, δεν θα παρατηρηθεί αλλαγή στην κατεύθυνση του φωτός, δημιουργώντας ένα αντανακλαστικό «με κίνηση». Όταν το μακρινό σημείο βρίσκεται μεταξύ του αμφιβληστροσκοπίου και του οφθαλμού του ασθενούς, αυτό το σημείο λειτουργεί ως υπομόχλιο, δημιουργώντας ένα αντανακλαστικό «ενάντια στην κίνηση». Όταν το μακρινό σημείο βρίσκεται στο επίπεδο του αμφιβληστροσκοπίου, παρατηρείται ουδετερότητα χωρίς κίνηση του αντανακλαστικού.
Υπάρχουν τέσσερις κύριες διαθλαστικές καταστάσεις του οφθαλμού: εμμετρωπία, μυωπία, υπερμετρωπία και αστιγματισμός. Η εμμετρωπία (φυσιολογική όραση) είναι μια διαθλαστική κατάσταση όπου οι παράλληλες ακτίνες φωτός εστιάζονται στο βοθρίο ενός μη προσαρμοστικού ματιού και αναδύονται ως παράλληλες ακτίνες φωτός. Εάν συμβαίνει αυτό, θα παρατηρηθεί εξουδετέρωση.

Η μυωπία αποτελείται από ακτίνες φωτός που έρχονται σε ένα σημείο εστίασης μπροστά από τον αμφιβληστροειδή σε ένα μη εξυπηρετικό μάτι και αναδύονται ως συγκλίνουσες ακτίνες φωτός. Σε μη διορθωμένους μυωπικούς ασθενείς παρατηρείται «ενάντια στην κίνηση». Η υπερμετρωπία αποτελείται από ακτίνες φωτός που έρχονται σε ένα σημείο εστίασης πίσω από τον αμφιβληστροειδή σε ένα μη εξυπηρετικό μάτι και αναδύονται ως αποκλίνουσες ακτίνες φωτός. Η υπερμετρωπία προκαλεί «με κίνηση» στην αμφιβληστροειδοσκόπηση σε ασθενείς που δεν έχουν διορθωθεί οπτικά. Τέλος, με τον αστιγματισμό, οι ακτίνες φωτός σχηματίζουν δύο σημεία εστίασης στο μάτι. Ο αστιγματισμός μπορεί να προκαλέσει είτε ένα αντανακλαστικό "με" ή/και "κατά κίνηση".

Η θέση του απομακρυσμένου σημείου μπορεί να αλλάξει με βάση τον διορθωτικό φακό που τοποθετείται μπροστά από το μάτι. Οι ασθενείς με εμμετρωπία θα έχουν ήδη το μακρινό σημείο στο άπειρο αφού οι ακτίνες αντανακλούν παράλληλα από το μάτι και δεν χρειάζονται διορθωτικό φακό. Εν τω μεταξύ, οι ασθενείς με μυωπία θα έχουν ένα μακρινό σημείο μεταξύ του ματιού του ασθενούς και του άπειρου, καθώς οι ακτίνες αφήνουν το μάτι να συγκλίνουν, απαιτώντας έναν μείον φακό για να ωθήσει το μακρινό σημείο προς τα έξω. Οι ασθενείς με υπερμετρωπία θα έχουν ένα μακρινό σημείο πέρα ​​από το άπειρο, καθώς οι ακτίνες αντανακλούν αποκλίνουσες από το μάτι, απαιτώντας έναν συν φακό για να τραβήξει το εστιακό σημείο προς το μάτι.